Verloren Jaren: het vervolg

Tegen het eind van de periode uit mijn leven waar de film Verloren Jaren op gebaseerd is heb ik een lange brief aan mijn ouders geschreven over wat ik dacht dat er aan de hand was. Enkele weken later werd ik opgenomen in een psychiatrische kliniek en is mij verteld dat het om een psychose zou gaan. Een paar maanden later werd de diagnose paranoïde schizofrenie gesteld. Een jaar later was ik bezig het scenario voor de film Verloren Jaren te schrijven. Ik had dus een psychose meegemaakt, dat wat ik dacht dat er aan de hand was geweest was inmiddels op de achtergrond verdwenen. De brief aan mijn ouders van destijds was iets geworden waarvoor ik mij schaamde. Zo ook alles wat ik in die jaren had meegemaakt. Het maken van de film Verloren Jaren heeft me geholpen veel van die schaamte te overwinnen, en heeft bovendien enorm bijgedragen aan mijn herstel.

 

In de jaren na de première heb ik meerdere pogingen ondernomen met nieuwe filmplannen te komen. Het liefst moest het gaan over psychose, dat was immers mijn specialiteit geworden. Maar er zat iets dwars. Dat wat ik had meegemaakt was psychose, zo was mij geleerd. En heb daar zelf ook uitgebreid over lopen vertellen bij de talloze nabesprekingen en uitingen in de media. Voor mijzelf echter hield dit in dat het allemaal creaties van mijn eigen geest waren geweest waar ik maar beter niet meer aan moest komen. Bovendien was ik er daarom zelf verantwoordelijk voor geweest en was de buitenwereld niets te verwijten. Deze manier van omgaan stond haaks op hoe ik er eigenlijk zelf over gedacht had, zoals verwoord in de brief aan mijn ouders.

 

In het voorjaar van 2016 kreeg ik na acht jaar opnieuw te maken met psychotische verschijnselen. Die hielden in eerste instantie slechts een paar maanden aan, maar vanaf november sloegen ze in volledige heftigheid toe. Opmerkelijk is dat het er bijna exact aan toeging zoals mijn ‘psychose’ waar de film Verloren Jaren over gaat, met dezelfde destructieve gevolgen. In het begin van 2017 kwam ik bij het puinruimen de brief tegen die ik destijds aan mijn ouders geschreven had. Na dat wat er onlangs gebeurd was moest ik concluderen dat er veel meer waarheid in zat dan ik er in de jaren na het schrijven zelf van had gemaakt. Ik concludeerde dat het een bevrijding was dat wat ik had meegemaakt te mogen ervaren zoals ik dat ervaren had, en niet door de bril van een psychose. Daarmee was het idee voor een vervolg op Verloren Jaren geboren.

 

Het vervolg op Verloren Jaren gaat een multimediale website worden waar de bezoeker door middel van associatie doorheen kan bladeren. Naast teksten, beeldmateriaal en muziek zullen er ook korte ‘fictie’-filmproducties te bekijken zijn die tezamen uiteindelijk een volwaardige film zullen vormen. Naast aandacht voor de hallucinaties en zogenaamde wanen zal ook het omgaan van mijn omgeving en de maatschappij met mijn ‘ziek zijn’ aan bod komen. Het uitgangspunt zal mijn recente terugval zijn, maar zal daarnaast verwijzen naar de periode waar de film Verloren Jaren op is gebaseerd. Daarbij zullen mijn eigen ervaring, interpretatie en duiding voorop staan. Dit was namelijk helemaal geen psychose…

 

Bas Labruyère

23 september 2017

Meld je aan voor de nieuwsbrief

 

Indien je op de hoogte wilt blijven van de laatste ontwikkelingen rondom het vervolg op de film Verloren Jaren, meld je dan aan voor de nieuwsbrief. Naar verwachting zal het project in de loop van 2018 in fasen geproduceerd en op internet gepubliceerd worden. In de nieuwsbrief hou ik je op de hoogte. Ook ben ik te volgen op Twitter en Facebook.